De resultaten waren na een jaar diëten niet direct spectaculair te noemen. De groep 'intermitterend vasten' verloor het meeste gewicht (4 kg), terwijl de paleogroep het minst (1,8 kg) gewicht verloren had na een jaar (na 6 maanden was dat nog 2,8 kg). In enkele opzichten was het ene dieet beter dan het andere: systolische bloeddruk en HbA1c leken in de mediterrane groep beter te evolueren. Voor CRP-niveau, cholesterolparameters of ghreline vielen geen verschillen te noteren.

Meer dan de helft van de deelnemers koos voor intermitterend vasten, waarbij de calorie-inname op twee dagen per week teruggebracht werd naar 500-600 kcal. De nadruk in de 'paleogroep' lag op onbewerkte voeding zoals groenten, fruit, dierlijke proteïne, kokosnootproducten en olijfolie. Melk, granen en peulvruchten dienden zo veel als mogelijk gemeden te worden. Meer dan een kwart koos voor een mediterraan voedingspatroon, terwijl slechts 18% voor paleo koos. Enkel aan het begin van de studie kregen de deelnemers instructies, maar verder was er geen opvolging.

Een ding is duidelijk: deelnemers houden het zelfgekozen regime op hun eentje niet vol. In de mediterrane groep lag dieettrouw het hoogst (57%), gevolgd door intermitterend vasten (54%) en paleo (35%). In de mediterrane groep slaagde slechts een derde erin om verwerkt vlees en geraffineerde granen te mijden. Drie kwart van de deelnemers in de intermitterend-vastengroep gaf aan dat ze twee dagen in de week minder calorieën aten, slechts een derde bleef onder de calorielimiet. Vezelinname was bij hen het laagst en zij aten het vaakst voeding uit de categorie ultra-processed foods. Voor de paleogroep was het schrappen van granen een lastige opgave, maar ontbijtgranen, frisdranken, margarine en plantaardige oliën (andere dan olijfolie) lieten ze wel aan de kant staan.