De onderzoekers includeerden 84 bejaarde bewoners van één zorginstelling voor een open-label, gerandomiseerd onderzoek. De gemiddelde leeftijd van de deelnemers lag rond midden tachtig, en iets meer dan 60% was vrouw. De interventiegroep at gedurende twaalf weken drie maaltijden per dag met in totaal 30 gram soja-eiwit (10 g per maaltijd), terwijl de controlegroep de reguliere voeding voortzette zonder extra soja-eiwit. Gedurende het onderzoek verzamelden de onderzoekers gegevens over spieren, lichamelijke prestaties en microbiotakenmerken bij een subgroep van 53 deelnemers.

Na twaalf weken zagen de onderzoekers duidelijke verbeteringen in de spiermassa bij ouderen die soja-eiwitrijke maaltijden gebruikten. Zij hadden meer spierweefsel in het hele lichaam met name in armen en benen dan de deelnemers die hun gewone voeding bleven gebruiken. De kuitomtrek, die in de controlegroep afnam, bleef bij de interventiegroep stabiel. De tijd die de deelnemers nodig hadden voor de zes-meterlooptest verbeterde ook, wat wijst op verbeterde fysieke prestaties. In de groep met soja-eiwitrijke maaltijden veranderde de samenstelling van de darmmicrobiota, met toename van bacteriën die korteketenvetzuren produceren en daalde de ontstekingsmarker interleukine-6.

De resultaten passen binnen de hypothese van de ‘darm-spier-as’, waarbij microbiotaveranderingen samenhangen met fysiologische verbeteringen in spiermassa en functionele prestaties bij verouderde volwassenen.

Het open-label-ontwerp zonder blindering kan invloed hebben op de resultaten. Daarbij lieten niet alle uitkomsten statistisch sterke verschillen zien tussen groepen. Verder zijn oorzaak-gevolgrelaties tussen microbiotaveranderingen en spiergezondheidsparameters nog niet definitief vastgesteld.