Antioxidanten verhinderen de LDL-oxidatie bij neutrale pH, maar niet bij zure pH. Volgens Feroz Ahmad en David Leake van de universiteit van Reading verklaart dat waarom studies met antioxidanten geen effect konden laten zien. Ze gaan ervan uit dat macrofagen het LDL snel opnemen om het vervolgens te laten oxideren in de lysosomen. Lysosomen zijn celorganellen betrokken in afbraak, waarin een zure pH van 4,5 heerst.
In het complexe proces van atherosclerose zagen bepaalde wetenschappers in de oxidatie van LDL-partikels een cruciale schakel. De relevantie van LDL-oxidatie ligt echter al lange tijd onder vuur, omdat klinische studies met antioxidanten geen enkele bescherming konden vaststellen tegen hart- en vaatziekten.
Zo hoopten wetenschappers dat probucol, een synthetisch antioxidant, een preventief middel zou zijn tegen hart- en vaatziekten, maar studies uit 1995 en 2018 met dit middel faalden. De wetenschappers uit Reading menen nu te weten waaraan het lag: probucol werkt niet bij de juiste pH.
Vitamine E zou evenmin een optie zijn, zeggen de onderzoekers, want verrijking van LDL met alfatocoferol en aanwezigheid van ijzer maken van vitamine E een pro-oxidant.
Al kunnen er andere verklaringen zijn waarom antioxidanten gefaald hebben, zoals een te late opstart van behandeling, of verkeerde dosis.
De wetenschapper stellen voor om andere antixoidanten in beschouwing te nemen, zoals het wateroplosbare cysteamine. Cysteamine is een antioxidant die in lysosomen ophoopt en die de oxidatie van LDL wel verhindert bij zure pH. Een andere optie zou een antioxidant zijn die zeer sterk hydrofoob is en dus zeer diep in LDL-partikels kan doordringen.
Ahmad F, Leake DS. Antioxidants inhibit low density lipoprotein oxidation less at lysosomal pH: A possible explanation as to why the clinical trials of antioxidants might have failed. Chem Phys Lipids. 2018 Jul;213:13-24