Onderzoekers van het First Hospital of Hebei Medical University in China voerden een prospectieve, gerandomiseerde, gecontroleerde studie uit bij 100 patiënten met primair hepatocellulair carcinoom. De deelnemers waren tussen de 18 en 80 jaar oud en hadden geen ernstige beperkingen in hun dagelijks functioneren. De onderzoekers verdeelden hen willekeurig over een interventiegroep (n=50) en een controlegroep (n=50). De groepen verschilden bij aanvang niet significant in leeftijd, geslacht, BMI, tumorstadium of comorbiditeiten.

De controlegroep kreeg reguliere voedingszorg volgens de geldende richtlijnen. De interventiegroep kreeg daarnaast een uitgebreid voedingsprogramma dat bestond uit een vezelrijk voedingspatroon met minimaal 30 gram vezels per dag, magere eiwitbronnen, minder geraffineerde suikers en minder rood en bewerkt vlees. Daarnaast ontvingen de deelnemers dagelijks een probioticum met Bifidobacterium longum, Lactobacillus acidophilus en Lactobacillus rhamnosus, aangevuld met een prebiotisch mengsel van inuline en fructo-oligosachariden. Ook kregen zij advies om meer voedingsmiddelen rijk aan onverzadigde vetzuren te gebruiken.

Na twaalf maanden liet de interventiegroep een grotere microbiële diversiteit zien en hogere aantallen Bifidobacterium en Lactobacillus, terwijl Escherichia coli afnam. De concentraties van de korteketenvetzuren acetaat, propionaat en butyraat lagen eveneens hoger. Tegelijkertijd daalden cholesterol-, fosfolipiden- en triglyceridenspiegels. Op immunologisch niveau stegen de aantallen CD8+-T-cellen, NK-cellen en immunoglobulinen, terwijl het aantal regulatoire T-cellen afnam.

De mediane progressievrije overleving bedroeg 9,4 maanden in de interventiegroep tegenover 7,3 maanden in de controlegroep. De mediane totale overleving bedroeg respectievelijk 27,7 en 22,6 maanden. Ook de kwaliteit van leven verbeterde significant op alle onderzochte domeinen.

De onderzoekers concluderen dat een voedingsinterventie gericht op het darmmicrobioom een waardevolle aanvullende strategie kan zijn bij hepatocellulair carcinoom. Via veranderingen in de darmmicrobiota, vetstofwisseling en immuunfunctie lijkt deze aanpak de prognose gunstig te beïnvloeden.

Het is jammer dat de interventie meerdere componenten bevatte, waardoor het niet mogelijk is vast te stellen welke factor verantwoordelijk was voor de gevonden effecten.