Eerdere resultaten van de 'Wisconsin apen' toonden dat de CR-apen van Wisconsin volledig beschermd zijn tegen diabetes en tegen elke andere vorm van glucose-intolerantie. Analyse toonde dezelfde fysiologische effecten van CR als bij andere proefdieren: verlaging lichaamstemperatuur, daling tri-joodthyronine en onderdrukking van ontstekingen. Ondanks dat ze minder voedsel kregen, trad er minder spierverlies door veroudering op.

In het debat rond calorierestrictie (CR) nemen twee studies met resusapen een prominente plaats in. In 2012 echter waren de resultaten van de andere studie, de NIA study, weinig gunstig voor calorierestrictie. Geen significant effect op sterfte werd er waargenomen, maar wel een significant effect op vertraging van veroudering. Een andere opmerkelijke bevinding was dat in de CR-groep vier apen ouder dan 40 jaar waren geworden, de controlegroep telde maar één veertiger. Resusapen worden zelden ouder dan 40. De studie heeft bovendien wat kritiek gekregen. Zo was het verschil in calorieën tussen de twee groepen van apen niet erg groot (bijlange geen 30 %).

Ook de 'Wisconsin study' is vatbaar voor kritiek. Het voedingspatroon tussen de CR-groep en de controlegroep is erg verschillend. Bovendien was het aandeel van fructose in beide diëten erg groot: 28,5 %.

Het levensverlengend effect van calorierestrictie is al in vele diersoorten aangetoond geweest, maar voor enkele diersoorten gaat het niet op. Een gunstig effect bij primaten zal daarom een veelbelovend teken zijn voor de mens. Calorie-inname in de westerse wereld ligt veel hoger dan wat richtlijnen aanbevelen, dus met beperking van overtollige calorieën hoeft niemand te aarzelen. Toch op een calorierestrictie van 30 % (van de aanbevolen richtlijn) zitten maar weinig mensen te wachten ...