De onderzoekers hadden eerst bij 629 moeders het parabeengehalte in de urine gemeten. Via vragenlijsten kwamen ze te weten dat cosmeticagebruik inderdaad het parabeengehalte in de urine bepaalt. Moeders die zelfzorgproducten gebruikten die op de huid ingesmeerd moesten worden, hadden drie keer hogere urinewaarden voor methyl-, ethyl, propyl- en butylparabeen.

Hoewel er geen verband was tussen parabeengehalte en geboortegewicht, was die er wel voor het butylparabeengehalte en lichaamsgewicht van het kind tussen van 2 en 8 jaar. Het verband was duidelijker aanwezig bij meisjes.

De onderzoekers spitsten hun aandacht toe op butylparabenen. In-vitro-experimenten konden geen effect op vetcellen registreerden. Butylparabenen stimuleren vetcelgroei noch vetstapeling. Wat ze wel vonden in een daaropvolgend dierexperiment, was dat drachtige muizen die via de huid blootgesteld werden aan butylparaben, nakomelingen kregen die sneller in gewicht toenamen.

Studie van die muizen gaf aan dat de nakomelingen meer aten, wat doet vermoeden dat parabenen hun invloed uitoefenen in de hersenen. Uiteindelijk vonden ze dat het POMC-gen bij de nakomelingen sterker gemethyleerd was dan normaal. POMC is actief in de hypothalamus en bepaalt mee het hongergevoel. De toename in methylgroepen leidt tot een verminderde activiteit van POMC en dus een minder sterke onderdrukking van de honger.

Het advies van de onderzoekers is ondubbelzinnig. Zwangere vrouwen moeten producten met parabenen mijden. Er bestaan immers cosmetica die vrij van parabenen zijn, raadpleeg daarom de lijst van ingrediënten goed.