Geen 'nee' kunnen zeggen tegen lekker, ongezond eten, is een van de factoren die zwaarlijvigheid veroorzaken. Momenteel zijn we zelfs niet helemaal zeker of suikerdrang oorzaak dan wel gevolg is van obesitas. In elk geval ligt het komen en gaan van bepaalde hormonen helemaal overhoop; onder meer is de afscheiding van het verzadigingshormoon GLP1 gedaald. GLP1 bemiddelt de eetlust, in het bijzonder de drang naar zoet, zout en vet.

Zweedse onderzoekers geloven dat chlorofylhoudende membranen uit groene planten bepaalde verteringsenzymen voor vetten kunnen ophouden (via reversibele inhibitie). De opname van vetten in het bloed vertraagt hierdoor en de afgifte van verzadigingshormonen neemt toe. Dierstudies hebben aangetoond dat de groeneplantmembranen gelijkaardige effecten hebben bij een koolhydraatrijk dieet.

Chlorofyl zit in groene bladeren ingepakt in speciale membraanstructuren, die thylakoïden worden genoemd. De structuren bevatten ook carotenoïden en vetoplosbare vitaminen, naast vele andere, mindere bekende fytonutriënten. De vertering van deze membranen verloopt voldoende traag, zodat chlorofyl en andere fytonutriënten die de verteringsenzymen voor vetten remmen, langzaam vrijkomen en een langdurig effect uitoefenen.